Czy wiesz jakie pierwiastki znajdują się w naszym organizmie?

Czy wiesz jakie pierwiastki znajdują się  w naszym organizmie?

Czy wiesz jakie pierwiastki znajdują się  w naszym organizmie?

Czy wiesz jakie pierwiastki znajdują się w naszym organizmie? Czy zastanawiałeś się kiedyś, jaki  mają  wpływ na nasze zdrowie i czy w ogóle są nam potrzebne? Przez prof. dr Davida Roberta Williamsa z Uniwersytetu św. Andrzeja w Szkocji, minerały zostały nazwane ” metalami życia. ” Choć biopierwiastki znane były od wielu lat, do­piero od  niedawna zostały docenione, jako niezbędne dla życia. 

Składniki mineralne stanowią 4% naszej wagi. Z tego połowa wchodzi w skład stałych części organizmu, jak: kości, zęby, paznok­cie, włosy, tkanki miękkie, a reszta znajduje się w cieczach ustroju, tzn. we krwi, cieczach śródtkankowych i wewnątrzkomórkowych. Natomiast 70 do 80% wagi ciała, stanowi woda. Jesteśmy jakby mikro światem, bo w naszym organizmie można odnaleźć niemal wszystkie pierwiastki występujące w przyrodzie, ale w bardzo nierównych ilościach. Około 96% wagi ludzkiego ciała to węgiel, wodór, azot i tlen. Ponadto sporo jest w nas sodu, potasu, magnezu i wapnia.

  • Tlen kojarzy się z pojęciem świeżego powietrza, a tymczasem w naszym organizmie jest go najwięcej, bo aż ok. 60% wagi ciała
  • Węgiel kojarzy się z paleniem w piecu. Jest go w nas ok. – 17%
  • Wodoru mamy w organizmie ok. – 10%
  • azotu już tylko – 3%
  • wapnia od 1,5 do 2,2%
  • fosforu od 0,8 do 1,2%
  •  potas, siarka, sód, chlor i magnez — tylko dziesiętne i setne części procentu.
  • Żelaza i magnezu jest w ciele człowieka – 0,0003%
  • miedzi — 0,00015%
  • jodu — jeszcze mniej, bo 0,00004%
  • krzem, cynk, fluor, lit, selen itd. występują w ilościach śladowych.

A jednak są bardzo ważne, dla naszego organizmu, dla naszego zdrowia, dobrego samopoczucia są równie cenne jak witaminy. O tym dowiadujemy się dopiero od niedawna. Prawdę mówiąc, dopiero era komputerów pozwoliła na odkry­cie roli mikroelementów. Dawniej było to niemożliwe. Dziś wiemy, że spośród wszystkich pierwiastków, z których zbudowany jest nasz organizm, co najmniej 25 jest potrzebnych do utrzymania zdrowia. Z tych 18 ma istotne znaczenie — są konieczne, niezbędne. Pozostałe 7  nazywa Williams pożytecznymi. Odpowiednia ilość każdego z nich pomaga w utrzymaniu zdrowia.

Dr Melvin E. Page (USA) określił krótko rolę mikroelementów: Metale śladowe to żywność dla gruczołów  a ściślej mówiąc — dla enzymów. Jeszcze krótsza definicja to: „metale życia”. Działanie poszczególnych mikroelementów jest od siebie uzależnione, a poza tym nasze potrzeby bywają indywidualne. Organizm może np. kilku mikropierwiastków nie przyswajać z powodu błędów w przemianie materii lub chorób przewodu pokarmowego. Naturalnie, że są również w naszym środowisku, a także i w żywności, pierwiastki niepożądane. Można je podzielić na dwie grupy. W pierwszej będą te, które w śladowych ilościach są dla organizmu niezbędne, a w nadmiernych szkodliwe, a w drugiej te, które zawsze, jako obce, są toksyczne, a więc szkodliwe.

Czy wiesz jakie pierwiastki znajdują się w naszym organizmie?

Do 1957 r.- znano zaledwie siedem zasadniczych dla życia pier­wiastków śladowych: najdawniej poznane żelazo, w 1850 r. — jod, w 1928 r.  —  miedź, w 1931 r. —  mangan, w 1934 r. — cynk, w 1935 r. —              kobalt,  i w 1957 r.  — moliden.

Siedem dalszych to: selen, chrom, cyna, wanad, fluor i krzem, a także lantanowce (np. platyna zdaje się mieć antywirusowe działanie), zostało poznanych w latach siedemdziesiątych i dokładnie opisanych min.  przez zespół Klausa Schwarza z Uniwersytetu Kalifornijskiego. Uczony ten stworzył też specjalną metodę badań, pozwalającą na to, aby zwierzęta doświadczalne utrzymywać w atmosferze wolnej od grzybów i wirusów, oraz pozbawionej mikroelementów. Dzięki temu można było wyciągać wnioski z za­chowania się zwierząt przy niedoborze lub nadmiarze poszczególnych pierwiastków, które w czystej postaci podawano im w specjalnie przygotowanym pożywieniu.

Jasne, że makro i mikroelementy nie odgrywają roli energotwórczej w organizmie, ale to właśnie one sterują czynnościami metabolicznymi, czyli przemianą materii. Utrzymują fizyczną i chemiczną integralność komórek i tkanek przez zachowanie charakterystycznych potencjałów bioelektrycznych. Odgrywają też zasadniczą rolę w aktywności niezbędnych dla życia procesów enzymatycznych. Oczywiste więc, że ich niedobór czy nadmiar musi wywoływać niekorzystny wpływ na zdrowie.

Aniony i kationy występują w żywych organizmach w ściśle regulowanej równowadze. Główne aniony to: chlor (Cl), siarka (S), fosfor (P), a kationy to przede wszystkim: sód (Na), potas (K), wapń (Ca), magnez (Mg). Zapewniając elektryczną obojętność płynów ustrojowych i komórek, odgrywają olbrzymią rolę w utrzymaniu odpowiedniej ilości wody, tak w komórkach, jak i w przestrzeniach pozakomórkowych, a więc w płynach tkankowych i krwi. W środowisku pozakomórkowym znajduje się przede wszystkim sód i wapń, w komórce zaś potas i magnez.

Oto lista biopierwiastków:

  •  Wapń –  największe zapotrzebowanie na wapń mają nastolatkowie, aż 1300 mg dziennie, w przypadku dzieci i dorosłych zalecana dzienna dawka wapnia wynosi 1000 mg.
  • Chlor – dzienne zapotrzebowanie na chlor wynosi od 500 mg w przypadku dzieci w wieku 1-3 lat do 750 mg dla osób dorosłych.
  • Magnez –dzienne zapotrzebowanie na magnez wynosi od 100 mg dla dzieci w wieku 1-3 lat do 400 mg dla osób dorosłych.
  • Fosfor – dzienne zapotrzebowanie na fosfor wynosi 800 mg.
  • Potas – wpływa na gospodarkę wodną organizmu. Do 3. roku życia dzienna zalecana norma potasu wynosi 3 g, do 8. roku życia 3,8 g, a dla pozostałych grup wiekowych wynosi od 4,5 do 5,1 g dla dorosłych kobiet karmiących piersią.

a także

  • Sód – dzienne zapotrzebowanie na sód wynosi od 1 g dla dzieci w wieku 1-3 lat do 1,5 g dla nastolatków i dorosłych do 50. roku życia. Powyżej 50. roku życia zalecana dawka wynosi 1,3 g.
  • Żelazo – dzienne zapotrzebowanie u dzieci wynosi od 10 mg, dla osób dorosłych 15 mg, natomiast 26 mg dla kobiet w ciąży.
  • Cynk – dzienne zapotrzebowanie na cynk wynosi od 10 mg u dzieci do 16 mg u osób dorosłych.
  •  Miedź – dzienne zapotrzebowanie  wynosi od 0,7 do 1,5 mg.

oraz

  • Mangan – dla dzieci dzienne zapotrzebowanie wynosi od 1,2 do 1,5 mg. Dla nastolatków te wartości są niewiele większe. Zalecana dawka dla dorosłych kobiet wynosi 1,8 mg, dla mężczyzn 2,3, dla kobiet w ciąży 2,0, a dla matek karmiących aż 2,6 mg.
  • Molibden – dla dzieci w wieku 1-3 lat dzienne zapotrzebowanie wynosi 17 mikrogramów, w wieku 4-8 lat jest nieco wyższe i wynosi 22 mikrogramów, dla nastolatków 34 mikrogramów, dla dorosłych 45 mikrogramów, a dla ciężarnych i kobiet karmiących aż 50 mikrogramów.
  • Jod – dzienne zapotrzebowanie na jod wyraża się w mikrogramach. Dla dzieci zalecana dawka wynosi 90, dla nastolatków od 120 do 150, dla dorosłych 150, dla ciężarnych 220, a dla kobiet karmiących piersią 290 mikrogramów.
  • Fluor – zalecana dzienna dawka wynosi 0,5 mg dla dzieci w wieku 1-3 lat, 1 mg dla dzieci w wieku 4-18 lat, 3 mg dla osób dorosłych.
  • Chrom – reguluje poziom cholesterolu i kwasów tłuszczowych. Ponadto uczestniczy w metabolizmie glukozy. Zalecana dzienna dawka to  150 mg.
  • Selen – jego dzienne zapotrzebowanie wyraża się w mikrogramach. Dla dzieci w wieku 1-9 lat zalecana dawka to 30 mikrogramów, w wieku 10-19 lat i osób dorosłych 60 mikrogramów, natomiast dla dla kobiet karmiących aż 70 mikrogramów.

 Źródła pierwiastków życia ?

Najprostszym i najbogatszym ich źródłem jest sól morska i jej osady w postaci soli kopalnej, którą słusznie nazwano darem Neptuna dla schorowanej ludzkości, a my nieraz nazywamy „darem Królowej Kingi”. Zgodnie z kodem genetycznym, instynkt nakazuje uzupełniać strukturę naszych organizmów pożywieniem, a w nim niezbędnymi dla życia biopierwiastkami. Chociaż występują one w znikomych ilościach, ich podaż jest niezbędna dla zdrowia. Ponieważ ustrój sam nie może syntetyzować tych składników, przeto zdany jest na to, co otrzymuje z pożywieniem, wodą i powietrzem. Jesteśmy odzwierciedleniem stanu biosfery, która nas żywi i oddziałuje na strukturę i funkcję organizmu.

Sól odgrywała w naszej cywilizacji zawsze rolę szczególną, za­równo kopalniana, jak i odparowywana z wody morskiej. Była przy­prawą, ale także czymś więcej, gdyż ludzkość jakby instynktownie wiedziała, że zawiera ona składniki decydujące o zdrowiu. W niektórych krajach i epokach, sól spełniała rolę jednostki monetarnej. A jej właściwości konserwujące szybko zostały docenione i chyba Kolumb nie odkryłby Ameryki, nie mając pod pokładem „Santa Maria” zapasów solonego mięsa. Także Jagiełło, idąc na wyprawę pod Grunwald, zabierał podobno zapasy mięsa, konserwowanego solą, oczywiście kopalnianą, np. wielicką lub kłodawską. Nie znano wówczas systemu oczyszczania soli — jak dziś — ługiem sodowym. 

Historyjka współczesna.

Pewien rolnik zastanawiał się, dlaczego obecnie krowy tak lubią lizać ludzkie ręce. Nie wiedział, że zwierzęta po prostu zlizują z ręki słony pot z biopierwiastkami. Zawierała je sól kopalna, której bryły, zwane kruchami, dawano niegdyś krowom. Brakuje ich zaś w soli oczyszczonej, jakiej dziś powszechnie używamy. Jest to bowiem tylko czysty chlorek sodu (NaCL). Kto wie, czy pozbawienie bydła soli kopalnej, a wraz z nią także i jonów magnezu, nie jest jednym z powodów białaczek u bydła.

Dietą ubogą w sole magnezu wyzwalamy dziś białaczkę u zwierząt doświadczalnych. A magnez jest obok sodu i wapnia zasadniczym składnikiem soli morskiej lub kopalnej. Nic nie ma tak długiej siły żywotnej jak błąd raz popełniony, a takim błędem właśnie było ługowanie soli i pozbawianie jej wszelkich składników mineralnych. Współczesna technologia zabiera z soli wszystko to, co w niej wartościowe, min.: jod, magnez, lit, selen, cynk, cynę itd. W ten sposób marnujemy skarby, które daje nam przyroda. Rolę poszczególnych minerałów opiszę w następnych postach.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *