Konsekwencje niedoboru magnezu dla zdrowia

Konsekwencje niedoboru magnezu dla zdrowia

Konsekwencje niedoboru magnezu dla zdrowia

Ciekawe, że znaczenie magnezu i konsekwencje jego niedoborów dla naszego zdrowia zaczęło poznawać wówczas, gdy zgłębiono tajniki fotosyntezy u roślin, a więc kilkadziesiąt lat temu. Zjawisko procesu stałego wytwarzania materii organicznej sięga miliardów lat, kiedy to na ziemi pojawiły się barwniki, wyzwalają­ce reakcję chemiczną przez absorpcję promieni słonecznych. Tu decydującą rolę odegrały „foto-uczulacze” z grupy porfiryn, które powstały z prostych związków: kwasu octowego i gliceryny. Dopiero jednak pojawienie się magnezowej pochodnej porfiryny, w postaci chlorofilu, zadecydowało o historii naturalnej wyższych form życia organicznego. Chlorofil posiada zdolność prowadzenia nie cofającej się reakcji fotochemicznej, której energia kumuluje się w trwałych związkach biochemicznych.

Proces fotosyntezy ukształtował się prawdopodobnie pod koniec okresu prekambryjskiego (ok. 1000 milionów lat temu). Struktura chlorofilu jest bardzo zbliżona do hemoglobiny, zasadniczego składnika barwnika krwi. Różnica polega na tym, że w chlorofilu jest magnez (jon Mg), a w  hemoglobinie, jest jon żelaza (Fe). W ten sposób związek ewolucyjny świata roślinnego i zwierzęcego został udokumentowany przez Leona Marchlewskiego, profesora chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Gdy rośliny niedomagają z powodu niedoboru magnezu, nie tylko rosną wolniej, ale ich liście są blade i przedwcześnie żółkną. Uzupełnienie gleby solami magnezu przywraca roślinom pełne „zdrowie”.

Można powiedzieć, że z człowiekiem jest podobnie, choć bywa to jeszcze bardziej skomplikowane. W każdym razie człowiek też nie może być zdrowy bez magnezu. Stwierdzono to na pierw­szym kongresie poświęconymi chorobom wywołanym deficytem magnezu, jaki odbył się w maju 1971 r. w Vittel. Najogólniej mówiąc, jon magnezu odgrywa szczególną rolę w niemal wszyst­kich procesach zachodzących w organizmie. A więc, w procesach ochronnych, jako czynnik przeciwstresowy, przeciwtoksyczny, przeciwalergiczny, przeciwanafilaktyczny (rodzaj uczulenia), przeciwzapalny, ochraniający przed promieniowaniem jonizującym, regulujący ciepłotę, pobudzający fagocytozę i odgrywający rolę w tworzeniu przeciwciał. Magnez działa też relaksująco i znieczu­lająco.

Konsekwencje niedoboru magnezu 

To właśnie na kongresie w Vittel prof. Durlach powiedział: „Znamieniem współczesnego cywilizowanego świata jest stale obniżający się poziom jonu Mg”. Niestety 40% polskich gleb wykazuje niską zawartość magnezu. 34% ma średnią zawartość, a zaledwie 26% — zawartość wystarczającą lub wysoką. W nawozach sztucz­nych nie dostarcza się glebom magnezu lub dostarcza go na ogół za mało. Np. w latach 1971—75 średnia ilość magnezu dostarcza­na polskim glebom wyniosła 10—12 kg tlenku magnezu (MgO) na 1 ha gruntów ornych. Dużo to czy mało? Pszenica przy plonie 40 q/ha pobiera z gleby ok. 17 kg MgO, a buraki cukrowe dając tylko 350 q/ ha pobierają ok. 66 kg MgO z 1 ha. Dziś te braki są jeszcze większe.

Również dr Stella Lucia Volpe w swym przeglądzie z 2013 roku przedstawiła najnowsze badania w dziedzinie magnezu i chorób przewlekłych, mające na celu podkreślenie roli magnezu w zapobieganiu chorobom i ogólnym zdrowiu. Wykazuje, że istnieją dowody na poparcie pozytywnego wpływu magnezu na ogólny stan zdrowia. Potwierdza, że magnez jest czwartym najbardziej obfitym minerałem potrzebnym  dla 300 reakcji metabolicznych w organizmie.  Procesy, w których magnez jest kofaktorem obejmują: syntezę białek, produkcję i magazynowanie energii komórkowej, reprodukcję, syntezę DNA i RNA oraz stabilizację błon mitochondrialnych.

Magnez odgrywa również kluczową rolę w przekazywaniu nerwów, pobudliwości sercowej, przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, skurczu mięśni, teście naczynioruchowym, ciśnieniu krwi oraz metabolizmie glukozy i insuliny. Ze względu na wiele funkcji magnezu w organizmie odgrywa ważną rolę w zapobieganiu chorobom i ogólnym zdrowiu. Niski poziom magnezu wiąże się z szeregiem chorób przewlekłych, w tym migrenowych bólów głowy, choroby Alzheimera, incydent mózgowo-naczyniowy (udar), nadciśnienie tętnicze, choroby układu krążenia i cukrzyca typu 2.

 

Do dobrych źródeł magnezu należą nierafinowane (całe) ziarna, szpinak, orzechy, rośliny strączkowe i białe ziemniaki (bulwy). Poniżej zawartość magnezu w produktach w mg:

 
1/4 szklanki otrębów pszennych (57 g)     –   89 mg
1 uncja suchych prażonych migdałów (28,4 g)    –   80  mg
1/2 szklanki mrożonego, gotowanego szpinaku (14,2 g)    –  78 mg
1 uncja mieszanych, suchych prażonych orzechów (28,4 g)    –    64 mg
3/4 szklanki płatków otrębów płatków śniadaniowych (170 g)    –   64 mg
2 łyżki gładkiego masła orzechowego (32 g)   –   49 mg
1 średni pieczony ziemniak ze skórą    –    48 mg
1/2 szklanki gotowanej fasoli pinto (113 g)   –   43 mg
1/2 szklanki brązowego, długoziarnistego gotowanego ryżu (113 g)   –   42 mg
1/2 szklanki dojrzałych nasion, gotowana soczewica, (113 g)     –    36 mg
1 szklanka niskotłuszczowego mleka czekoladowego (234 ml)   –   33 mg
1 średni banan   –   32 mg
1 szklanka niskotłuszczowego jogurtu owocowego (234 ml)  –   32 mg
1,5 uncji batonika mlecznej czekolady (43 g)   –   28 mg
1 kromka chleba pełnoziarnistego, przygotowywany w handlu  –   23 mg
1/2 szklanki awokado pokrojonego w kostkę (113 g)   –    22 mg

Dietetyczne dawki referencyjne dla magnezu zostały ustalone jako RDA:

dla dzieci w wieku od 1 do 3 lat – 80 mg/d

dla dzieci w wieku 4-8 lat – 130 mg / d.

dla starszych mężczyzn – 240 mg / d

dla chłopców w wieku 9-13 lat – 420 mg

dla kobiet w wieku 9 do 13 – 240 mg / d

dla kobiet w wieku 14-18 lat – 360 mg/d

dla kobiet w wieku 31 do 70 lat – 320 mg/d

Konsekwencje niedoboru magnezu dla zdrowia

U ludzi niedobór magnezu jest uważany za marginalny do umiarkowanego, tj. Od 50% do 90% RDA i może być związany z przewlekłymi reakcjami zapalnymi. Ta odpowiedź zapalna może odgrywać rolę w otyłości u ludzi, ponieważ otyłość została scharakteryzowana jako mająca chroniczny komponent niskiego stopnia zapalenia i zwiększoną częstość występowania niskiego stanu magnezu. Jest to marginalny do umiarkowanego niedobór magnezu poprzez nasilenie przewlekłego stanu zapalnego, który może znacząco przyczyniać się do wystąpienia miażdżycy, nadciśnienia, osteoporozy, cukrzycy typu 2 i niektórych rodzajów raka. Co więcej, niektóre leki przepisywane na takie choroby, takie jak diuretyki pętlowe i tiazydowe (często przepisywane w leczeniu nadciśnienia i / lub zastoinowej niewydolności serca), mogą dodatkowo nasilać utratę magnezu, zazwyczaj z moczem.

3 Replies to “Konsekwencje niedoboru magnezu dla zdrowia”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *